Język hebrajski
Językiem hebrajskim posługiwano się już w starożytnym Izraelu. Jest to język z grupy języków semickich. W dawnych czasach Żydzi posługiwali się innymi językami (arabskim, aramejskim ), dopiero pod koniec dziewiętnastego wieku język hebrajski wrócił do powszechnego posługiwania się nim. Stworzono nowoczesną wersję języka hebrajskiego, którym posługuje się do dziś jako językiem urzędowym.
Historycznymi etapami rozwoju tego języka były: język biblijny, misznaicki, następnie średniowieczny aż po współczesny. Umowną datą przełomową dla tego języka uznaje się rok przybycia E. B. Jehuda do Palestyny. Wówczas zaczął tam swoje dzieło (słownik). Odrodziła się wówczas kultura narodowa i myśl polityczna Żydowska. Język był silnym spoiwem, którego potrzebowali Żydzi i całą społeczność semicka. Słownictwo języka hebrajskiego w dużej mierze jest oparte na języku biblijnym a składnia pochodzi w dużej mierze od języka misznaickiego.
Język hebrajski wciąż ewoluuje, obowiązuje w syjonizmie religijnym, syjonizmie liberalnym, wprowadzano do niego stopniowo nowe słowa, zwroty w takiej liczbie aby dopasować go jak najlepiej do współczesności. Upowszechnieniem języka zajęła się akademia językowa i zaczęto sugestywnie wprowadzać go do szkół. Hebrajski jest językiem powszechnie stosowanym u większości Żydów, jest także językiem współczesnej literatury. Trzeba przyznać, że odrodzenie tego języka jest swoistym fenomenem w nowoczesnym świecie.